定义
定义
1 ÞYRNIR
m. [see þorn; Dan. tjörne] a thorn, Karl. 546; klungr ok þyrni, Stj., Fms. v. 159: þyrnar ok íllgresi. Post.; fjaðrar hans vóru sem þyrnar, Post. 645. 69; þyna og þistla, the Bible, Matth. vii. 16; hag-þyrnir.
2 ÞYRNIR
COMPDS: þyrnifótr, þyrnifullr, þyrnihjálmr, þyrnikórona, þyrnitré.
符文铭文
符文铭文
ÞYRNIR
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"ÞYRNIR"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。