定义
定义
1 þöngull þǫngull
m., dat. þöngli, [þang], tangle, sea-weed, Fms. vi. 376; þönglar stórir lágu í fjörunni í leirinum, Sveinn greip upp einn þöngulinn, Orkn. 336, passim.
2 þöngull þǫngull
2. as a nickname, Landn.
3 þöngull þǫngull
COMPDS: þönglabakki, þöngulshöfuð.
正字法
正字法
词汇"{$word}"在较旧的正字法中也可以拼写为"{$older_form}"，其中"ö"表示为"ǫ"。
符文铭文
符文铭文
þöngull
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"þöngull"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。