Altnordischer Wörterbucheintrag

Sæta

Altnordischer Wörterbucheintrag

Definitionen

4 Definitionen

1 sæta

1. u, f. a kind of bondwoman; tvær eru hans enar beztu ambáttir, sæta ok deigja, N. G. L. i. 70, 234; sæta heitir sú kona, er búandi hennar er af landi farinn, Edda 108.

2 sæta

2. in poetry, a woman (generally), Lex. Poët.; sætan átti sjúkan mann, sér kaus dauða ef lifði hann, a ditty; heima-s., a marriageable girl staying at home.

3 sæta

II. a midden, dung-hill; jam-mikit sem hann taddi sér með sætu hans, N. G. L. ii. 113.

4 sæta

2. (i. e. sœta), t, to sweeten, MS. 23. 28.

Ähnliche Wörter

Runeninschrift

sæta

Mögliche Runeninschrift in jüngerem Futhark

Der obige Runentext stellt das altnordische Wort "sæta" dar, wie es in Runeninschriften aus der Wikingerzeit (ca. 800-1100 n. Chr.) erscheinen könnte.

Verwendete Abkürzungen

Häufige Abkürzungen

ch: chapter.
dat.: dative.
f.: feminine.
i. e.: id est.
id: idem, referring to the passage quoted or to the translation
l.: Linnæus.
m.: masculine.
n.: neuter.
S.: South, Southern.
s. v.: sub verbo.
sing: singular.
v.: vide, verb.

Werke & Autoren

Band.: Banda-manna Saga. (D. II.)
Boll.: Bolla-þáttr. (D. V.)
Edda: Edda. (C. I.)
Eg.: Egils Saga. (D. II.)
Fas.: Fornaldar Sögur. (C. II.)
Fbr.: Fóstbræðra Saga. (D. II.)
Fms.: Fornmanna Sögur. (E. I.)
Gísl.: Gísla Saga. (D. II.)
Hkr.: Heimskringla. (E. I.)
Hom.: Homiliu-bók. (F. II.)
Landn.: Landnáma. (D. I.)
Lex. Poët.: Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
N. G. L.: Norges Gamle Love. (B. II.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Orkn.: Orkneyinga Saga. (E. II.)
Sks.: Konungs Skugg-sjá. (H. II.)

Alle Quellen anzeigen →