Explorar por letra
Idioma
Entrada del diccionario nórdico antiguo

á-fang

Volver a la letra á
Definiciones

Definiciones

2 Definiciones

1 á-fang

n. (áfangi, m., Grág. i. 433), [fá á, to grasp], a grasping, seizing, laying hands upon, esp. of rough bundling; harm hló mjök mót áfangi manna, Fms. vi. 203; varð hann fyrir miklu spotti ok áfangi, 209.

2 á-fang

2. a law term, a mulct, fine, incurred by illegal seizure of another man’s goods; ef maðr hleypr á bak hrossi manns úlofat, þat varðar sex aura á., if a man jumps on the back of another man’s horse without leave, that is visited with a fine of six ounces, Grág. i. 432, Gþl. 520; hvatki skip er tekr skal sitt á. gjalda hverr …, á. á maðr á hrossi sínu hvárt er hann ekr eðr ríðr, N. G. L. i. 45; at hann hafi riðit hrossi manns um þrjá bæi … varðar skóggang ok áfanga (where it is used masc. acc. pl.) með, Grág., vide above.
Palabras similares

Palabras similares

Inscripción rúnica

Inscripción rúnica

á-fang

Posible inscripción rúnica en futhark joven

El texto rúnico anterior representa la palabra nórdica antigua "á-fang" como podría aparecer en inscripciones rúnicas de la Era Vikinga (c. 800-1100 d.C.).

Abreviaturas utilizadas

Abreviaturas utilizadas

Abreviaturas comunes

acc.
accusative.
esp
especially.
esp.
especially.
id
idem, referring to the passage quoted or to the translation
l.
Linnæus.
m.
masculine.
masc.
masculine.
n.
neuter.
p.
page.
pl.
plural.

Obras & Autores

Fms.
Fornmanna Sögur. (E. I.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Gþl.
Gulaþings-lög. (B. II.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)

Ver todas las fuentes →