Entrada del diccionario nórdico antiguo

Hætta

Entrada del diccionario nórdico antiguo

Definiciones

2 Definiciones

1 hætta

u. f. danger, peril, Fms. iv. 122, 132; leggja á hættu, to run a risk, Eg. 86, 719; leggja sik, líf sitt í hættu, Fs. 4, 21, 41, Fms. iv. 86; eiga mikit í hættu, to run a great risk, Nj. 16, Fms. x. 232.

2 hætta

COMPDS: hættuefni, hættuferð, hættulauss, hættuligr, hættulítill, hættumikill, hætturáð.

Palabras similares

Inscripción rúnica

hætta

Posible inscripción rúnica en futhark joven

El texto rúnico anterior representa la palabra nórdica antigua "hætta" como podría aparecer en inscripciones rúnicas de la Era Vikinga (c. 800-1100 d.C.).

Abreviaturas utilizadas

Abreviaturas comunes

absol: absolute, absolutely.
absol.: absolute, absolutely.
ch: chapter.
dat.: dative.
f.: feminine.
id: idem, referring to the passage quoted or to the translation
id.: idem, referring to the passage quoted or to the translation
impers: impersonal.
impers.: impersonal.
infin.: infinitive.
l.: Linnæus.
lit: literally.
m.: masculine.
n.: neuter.
p.: page.
pers.: person, personal.
q. v.: quod vide.
v.: vide, verb.

Obras & Autores

Bjarn.: Bjarnar Saga. (D. II.)
Eg.: Egils Saga. (D. II.)
Fb.: Flateyjar-bók (E. I.)
Fms.: Fornmanna Sögur. (E. I.)
Fs.: Forn-sögur. (D. II.)
Hm.: Hává-mál. (A. I.)
Hrafn.: Hrafnkels Saga. (D. II.)
N. G. L.: Norges Gamle Love. (B. II.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Sd.: Svarfdæla Saga. (D. II.)
Sturl.: Sturlunga Saga. (D. I.)

Ver todas las fuentes →