Definitions
Definitions
1 bæna-staðr
m. entreaty, intercession, prayer; þat er b. minn til allrar alþýðu, Nj. 189; ek ætlaða, at þér munduð láta standa minn b. um einn maun, Fms. vi. 101; göra e-t fyrir bænastað e-s, to do a thing because of one’s intercession or prayer, Lv. 13: supplication, Bs. i. 740; með beztu manna ráði ok b., Gþl. 13.
Runic Inscription
Runic Inscription
bæna-staðr
The runic text above represents the Old Norse word "bæna-staðr" as it might appear in runic inscriptions from the Viking Age (c. 800-1100 CE).