Definitions
Definitions
1 bón-orð
f.
2 bón-orð
1. wooing, courtship; hefja b. við, to woo; síðan hóf Þórólfr bónorð sitt við Sigurð ok bað Sigríðar dóttur hans, Eg. 38, 97; vekja b., Ld. 99, Nj. 17.
3 bón-orð
COMPDS: bónorðsför, bónorðamál.
4 bón-orð
2. = begging, Gísl. 85.
Runic Inscription
Runic Inscription
bón-orð
The runic text above represents the Old Norse word "bón-orð" as it might appear in runic inscriptions from the Viking Age (c. 800-1100 CE).