定义
定义
1 bón-orð
f.
2 bón-orð
1. wooing, courtship; hefja b. við, to woo; síðan hóf Þórólfr bónorð sitt við Sigurð ok bað Sigríðar dóttur hans, Eg. 38, 97; vekja b., Ld. 99, Nj. 17.
3 bón-orð
COMPDS: bónorðsför, bónorðamál.
4 bón-orð
2. = begging, Gísl. 85.
符文铭文
符文铭文
bón-orð
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"bón-orð"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。