Definitions
Definitions
1 rækta
(i. e. rœkta), ð, [Dan. rögte], to take care of, regard; rækta réttindi, Stj. 162, Karl. 137; at r. sínar kirkjur eða til þeirra ganga, N. G. L. iii. 290; var hans hár klippt ok ræktað, hair cut and trimmed, Stj. 202; hversu dyggiliga síra Egill hafði ræktað (performed) hans eyrendi, Bs. i. 911.
2 rækta
2. to cultivate; rækta jörð, to grow korn, epli, etc., mod.
Runic Inscription
Runic Inscription
rækta
The runic text above represents the Old Norse word "rækta" as it might appear in runic inscriptions from the Viking Age (c. 800-1100 CE).