Definitions
Definitions
1 skírsl
f., prop. purification, an ordeal; for the ordeal see the remarks s. v. bera A. 111, jörð A. in fine, ketill 1. 2; as also the words járn-burðr, ketil-tak, jarðar-men; göra skírslir, Fms. x. 418; Guðs skírslir, ‘God’s ordeal,’ is opp. to manna skírsl, man’s ordeal (i. e. an oath), N. G. L. i. 389; göra e-m stefnu til þings, ok njóti þar skírsla sinna, Js. 38; hann skal eigi eiga hverft til manna skírsla ef hann býðr fyrri Guðs skírslir, i. e. if a man first offers God’s ordeal he shall have no right afterwards to man’s ordeal, the oath, N. G. L. l. c.
2 skírsl
COMPDS: skírslareldr, skírslaþing.
3 skírsl
II. a christening = skírn, q. v.; um Guðsifjar ok skírsl (skísl Ed.), N. G. L. i. 339; skírsla-stefna, the fixing a time for christening, 340.
Runic Inscription
Runic Inscription
skírsl
The runic text above represents the Old Norse word "skírsl" as it might appear in runic inscriptions from the Viking Age (c. 800-1100 CE).