Old Norse Dictionary Entry

Vakna

Old Norse Dictionary Entry

Definitions

2 definitions

1 vakna

að, to awake, i. e. to pass from sleep to waking (opp. to sofna); hugðisk hann sofna, en hann hugði þá alla menn aðra vakna, Íb. 7; vaknaði hann, Fms. ix. 24, Ó. H. 208; vakna við e-t, to be awaked by a thing, Fms. xi. 117; vöknuðu þeir við. Eg. 80; menn vöknuðu við, er hann gékk út, Nj. 28; nú skulu vér vakna snemma í morgin, Fas. ii. 542.

2 vakna

2. metaph., vakna við e-t, to wake as to a thing, to recognise, recollect; þá, vaknaði konungr við ætt þeirra, Fms. v. 348; vaknar konungr þegar við Ólaf fyrir sakir fræmla hans, Ld. 72; ef maðr görir sér mark ok vaknar eigi við á várþingi, Grág. ii. 304; féll þá lið mart áðr þeir bændr vöknuðu við, Fms. v. 77.

Similar Words

Runic Inscription

vakna

Possible runic inscription in Younger Futhark

The runic text above represents the Old Norse word "vakna" as it might appear in runic inscriptions from the Viking Age (c. 800-1100 CE).

Abbreviations Used

Common Abbreviations

i. e.: id est.
metaph.: metaphor, metaphorical.
opp: opposed to.
opp.: opposed.
opp. to: opposed to.
p.: page.
s. v.: sub verbo.
v.: vide, verb.

Works & Authors

Eg.: Egils Saga. (D. II.)
Fas.: Fornaldar Sögur. (C. II.)
Fms.: Fornmanna Sögur. (E. I.)
Grág.: Grágás. (B. I.)
Íb.: Íslendinga-bók. (D. I.)
Ld.: Laxdæla Saga. (D. II.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Ó. H.: Ólafs Saga Helga. (E. I.)

View All Sources →