Gammelnorsk ordbokoppføring

Vakna

Gammelnorsk ordbokoppføring

Definisjoner

2 Definisjoner

1 vakna

að, to awake, i. e. to pass from sleep to waking (opp. to sofna); hugðisk hann sofna, en hann hugði þá alla menn aðra vakna, Íb. 7; vaknaði hann, Fms. ix. 24, Ó. H. 208; vakna við e-t, to be awaked by a thing, Fms. xi. 117; vöknuðu þeir við. Eg. 80; menn vöknuðu við, er hann gékk út, Nj. 28; nú skulu vér vakna snemma í morgin, Fas. ii. 542.

2 vakna

2. metaph., vakna við e-t, to wake as to a thing, to recognise, recollect; þá, vaknaði konungr við ætt þeirra, Fms. v. 348; vaknar konungr þegar við Ólaf fyrir sakir fræmla hans, Ld. 72; ef maðr görir sér mark ok vaknar eigi við á várþingi, Grág. ii. 304; féll þá lið mart áðr þeir bændr vöknuðu við, Fms. v. 77.

Lignende ord

Runeskrift

vakna

Mulig runeskrift i yngre futhark

Runeteksten ovenfor representerer det gammelnorske ordet "vakna" slik det kan vises i runeinnskrifter fra vikingtiden (ca. 800-1100 e.Kr.).

Brukte forkortelser

Vanlige forkortelser

i. e.: id est.
metaph.: metaphor, metaphorical.
opp: opposed to.
opp.: opposed.
opp. to: opposed to.
p.: page.
s. v.: sub verbo.
v.: vide, verb.

Verker & Forfattere

Eg.: Egils Saga. (D. II.)
Fas.: Fornaldar Sögur. (C. II.)
Fms.: Fornmanna Sögur. (E. I.)
Grág.: Grágás. (B. I.)
Íb.: Íslendinga-bók. (D. I.)
Ld.: Laxdæla Saga. (D. II.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Ó. H.: Ólafs Saga Helga. (E. I.)

Vis alle kilder →