Definitions
Definitions
1 ÞRÖNG
f., pl. þröngvar, Stj. 446; [A. S. geþrong; Engl. throng]:—a throng, crowd; vér viljum önga þröng hafa af yðr meðan vér ryðjum skipit, Ó. H. 115; einn byggi ek stöð steina … er-at þröng á þiljum, Landn. (in a verse); reiðir þröngina ýmsa vega eptir vellinum, Vápn. 16; varð þröng mikil, Nj. 92; þat sumar var þröng mikil at dómum, Bs. i. 31; mann-þröng, q. v.; en ef fé tröðz í kvínni í sauri eðr í þröng, Grág. ii. 328.
2 ÞRÖNG
II. narrows, straits, Lat. angustias; sumir vórðusk í þröngunum ok vóru þar drepnir, Róm. 278.
3 ÞRÖNG
2. metaph. straits, distress; alla þá þröng ok nauð er hann boldi, Barl. 195; láta Gyðinga vita í hverjar þröngvar þeir eru komnir, Stj. 446.
4 ÞRÖNG
3. short breathing, a cough; þá setti at honum hósta ok þröng mikla, Fb. i. 285, 330.
Runic Inscription
Runic Inscription
ÞRÖNG
The runic text above represents the Old Norse word "ÞRÖNG" as it might appear in runic inscriptions from the Viking Age (c. 800-1100 CE).