Definisjoner
Definisjoner
1 ÝFA
ð, [úfr, úfinn], to open, rip up; ýfa sár, to open a sore rip up a wound; hví skulu vér þá eigi fara ok ýfa þetta mál, Fas. ii. 489.
2 ÝFA
II. reflex. to be ripped up, also to be ruffled; synda undir ýfast mínar, Pass. 30. 7; þótti mér sá björninn er fyrir var ýfask mjök, to raise the bristles, Ísl. ii. 195.
3 ÝFA
2. metaph., tók heldr at ýfask með þeim frændum, their friendship became ruffled, troubled, Sturl. ii. 80: ýfask við e-n, to ‘bristle up at,’ to tease a person; ef hann vildi ýfask við Þorvald ok rægði hann fyrir honum, Fms. i. 145; ýfðisk mjök hugr hans við þat, vii. 2; Magnúss son hans ýfðisk mjök við Harald, 165; tóku þeir at ýfask við hann ok vildu eigi selja honum kvikfé eða vistir, Landn. 246; væri betra at þér heldu trausti vina yðvarra heldr en ýfask við þá, Fms. vi. 36.
4 ÝFA
III. in N. G. L. ii. 18. 155 (Js. 8). ýfði is v. l. to ylfa. q. v.
Runeskrift
Runeskrift
ÝFA
Runeteksten ovenfor representerer det gammelnorske ordet "ÝFA" slik det kan vises i runeinnskrifter fra vikingtiden (ca. 800-1100 e.Kr.).