Gammelnorsk ordbokoppføring

Geta

Gammelnorsk ordbokoppføring

Definisjoner

1 Definisjoner

1 geta

u, f. a guess, mostly in pl.; leiða getum um e-t, Nj. 14, 205; margar getur, guess-work, Fms. iv. 288, vi. 400, xi. 244, Eg. 766: rarely in sing., getu verðir eða frásagnar, worth mentioning, Sks. 180; ætla ek eigi þat til getu, at hann sé þar, it is not likely that he is there, Fms. ii. 110; vandast oss nú getan, Mork. 167: cp. the saying, spá er spaks geta, the spae (prophecy) is the wise man’s guess, Fms. xi. 154. getu-mál, n. a doubtful case, Fs. 59.

Lignende ord

Runeskrift

geta

Mulig runeskrift i yngre futhark

Runeteksten ovenfor representerer det gammelnorske ordet "geta" slik det kan vises i runeinnskrifter fra vikingtiden (ca. 800-1100 e.Kr.).

Brukte forkortelser

Vanlige forkortelser

A. S.: Anglo-Saxon.
absol: absolute, absolutely.
absol.: absolute, absolutely.
acc.: accusative.
ch: chapter.
cp: compare.
cp.: compare.
Dan: Danish.
Dan.: Danish.
dat.: dative.
e. g.: exempli gratia.
Engl: English.
Engl.: English.
esp: especially.
esp.: especially.
etc.: et cetera.
f.: feminine.
Fr: French in etymologies.
Germ: German.
Germ.: German.
gl: glossary.
gl.: glossary.
i. e.: id est.
Icel: Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
Icel.: Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
id: idem, referring to the passage quoted or to the translation
id.: idem, referring to the passage quoted or to the translation
impers: impersonal.
impers.: impersonal.
infin.: infinitive.
l.: Linnæus.
Lat: Latin.
Lat.: Latin.
m.: masculine.
mod: modern.
mod.: modern.
n.: neuter.
neg: negative, negatively.
neg.: negative, negatively.
O. H. G.: Old High German.
p.: page.
part: participle.
part.: participle.
pers.: person, personal.
pl.: plural.
pr.: proper.
pres.: present.
pret.: preterite.
proncd.: pronounced.
prop: properly.
q. v.: quod vide.
recipr.: reciprocally.
reflex: reflexive.
reflex.: reflexive.
S.: South, Southern.
Scandin.: Scandinavia, Scandinavian.
sing: singular.
sing.: singular.
subj.: subjunctive.
suff: suffix.
suff.: suffix.
sup.: supine.
Swed: Swedish.
Swed.: Swedish.
uff.: suffix.
Ulf.: Ulfilas.
v.: vide, verb.
v. l.: varia lectio.

Verker & Forfattere

Alm.: Alvís-mál. (A. I.)
Am.: Auðunnar-máldagi. (J. I.)
Band.: Banda-manna Saga. (D. II.)
Björn: Biörn Halldórsson.
Edda: Edda. (C. I.)
Eg.: Egils Saga. (D. II.)
Fas.: Fornaldar Sögur. (C. II.)
Fb.: Flateyjar-bók (E. I.)
Finnb.: Finnboga Saga. (D. V.)
Fms.: Fornmanna Sögur. (E. I.)
Fs.: Forn-sögur. (D. II.)
Gísl.: Gísla Saga. (D. II.)
Gm.: Grímnis-mál. (A. I.)
Grág.: Grágás. (B. I.)
Grett.: Grettis Saga. (D. II.)
Hkm.: Hákonar-mál. (A. III.)
Hkr.: Heimskringla. (E. I.)
Hkv.: Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
Hkv. Hjörv.: Helga-kviða Hjörvarðssonar. (A. II.)
Hm.: Hává-mál. (A. I.)
Höfuðl.: Höfuðlausn. (A. III.)
Ht.: Hátta-tal. (C. I.)
Hým.: Hýmis-kviða. (A. I.)
Karl.: Karla-magnús Saga. (G. I.)
Korm.: Kormaks Saga. (D. II.)
Landn.: Landnáma. (D. I.)
Ld.: Laxdæla Saga. (D. II.)
Lex. Poët.: Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
Ls.: Loka-senna. (A. I.)
Lv.: Ljósvetninga Saga. (D. II.)
Mar.: Maríu Saga. (F. III.)
Mork.: Morkinskinna. (E. I.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Ó. H.: Ólafs Saga Helga. (E. I.)
Orkn.: Orkneyinga Saga. (E. II.)
Rm.: Rígsmál. (A. II.)
Sdm.: Sigrdrífu-mál. (A. II.)
Skm.: Skírnis-mál. (A. I.)
Sks.: Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
Sl.: Sólarljóð. (A. III.)
Stj.: Stjórn. (F. I.)
Str.: Strengleikar. (G. II.)
Sturl.: Sturlunga Saga. (D. I.)
Vkv.: Völundar-kviða. (A. II.)
Vþm.: Vafþrúðnis-mál. (A. I.)

Vis alle kilder →