Definitioner
Definitioner
1 afar-
and avar- [cp. Ulf. afar = μετά, όπίσω; Germ. aber, esp. in compounds: v. Grimm Gr. ii. 709], only used as a prefix in compounds, very much, very. Now often pronounced æfar, which form occurs esp. in MSS. of the 14th and I5th centuries, e. g. Fms. i. 150, xi. 249, Ísl. ii. 131; cp. also æfr, adj. iracundus.
2 afar-
COMPDS: afarauðigr, afarbreiðr, afarfagr, afarhreinn, afarílla, afarkaup, afarkostir, afarkostalaust, afarligr, afarlítill, afarmenni, afarorð, afarstórr, afarsætr, afarúðigr, afarvel, afaryrði, afarþungr.
Runskrift
Runskrift
afar-
Runtexten ovan representerar det fornnordiska ordet "afar-" som det kan visas i runinskrifter från vikingatiden (ca. 800-1100 e.Kr.).