Definitioner
Definitioner
1 birkja
1. t, to bark, strip; b. við, Jb. 235, Stj. 177; cp. Gkv. 2. 12, birkinn viðr (= birki viðr?), Fms. viii. 33; b. hest, to flay a horse.
2 birkja
2. u, f. [Ivar Aasen byrkja], the sap of a young birch, sap, got by boring a hole in the bark and sucking; þeir átu safa ok sugu birkju við, they chewed the sprouts and sucked birch sap with it, Fms. viii. 33.
Runskrift
Runskrift
birkja
Runtexten ovan representerar det fornnordiska ordet "birkja" som det kan visas i runinskrifter från vikingatiden (ca. 800-1100 e.Kr.).