定义
定义
1 bæna-staðr
m. entreaty, intercession, prayer; þat er b. minn til allrar alþýðu, Nj. 189; ek ætlaða, at þér munduð láta standa minn b. um einn maun, Fms. vi. 101; göra e-t fyrir bænastað e-s, to do a thing because of one’s intercession or prayer, Lv. 13: supplication, Bs. i. 740; með beztu manna ráði ok b., Gþl. 13.
符文铭文
符文铭文
bæna-staðr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"bæna-staðr"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。