定义
定义
1 erfingi
ja, m., (arfingi, Fms. ix. 328, Gþl. 287), pl. erfingjar, [arbingjas (pl.), Runic stone in Tune; Ulf. renders κληρονόμος by arbja or arbinumja; Dan. arving; Swed. arfvinge]:—an heir, Grág. i. 217, Eg. 25, Nj. 3, 656 C. 36, Fms. l. c., etc. etc. erfingja-lauss, adj. without heirs, Fms. v. 298, x. 307.
符文铭文
符文铭文
erfingi
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"erfingi",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。