定义
定义
1 far-bann
n. a stopping of trade, an embargo, Eg. 403, Fms. vii. 285, ii. 127, Ann. 1243, Bs. i. 510.
符文铭文
符文铭文
far-bann
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"far-bann",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。