定义
定义
1 fullting
n. (mod. fulltingi, and so in paper MSS.: it occurs also as masc., gen. fulltingjar, Ísl. ii. 74; þinn fullting (acc.), Fb. ii. 327); [A. S. fultum]:—help, assistance, Eg. 7, 331, 485, Greg. 40, K. Á. 122; falla í f. með e-m, to side with one, Grág. i. 1, ii. 343, Gísl. 43, (Ed. nokkurn fullting, masc.), passim.
2 fullting
COMPDS: fulltingsmaðr, fulltingssteinn.
符文铭文
符文铭文
fullting
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"fullting",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。