定义
定义
1 gísling
f. hostage, Gþl. 81, Fms. ii. 43, vi. 240, ix. 447, passim: guard, setja gíslingar fyrir = to guard (vide gíslar); setti Þórir þá gíslingar fyrir Gretti (an outlaw) hvar hann kæmi fram, Grett. 139 C: in the old Swed. law gislunga-lagh = the section of law respecting bail and mainprise, Verel.
符文铭文
符文铭文
gísling
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"gísling",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。