定义
定义
1 grunn-fall
n. a breaker on a shoal, Nj. 267, Eg. 405, Bs. i. 453, ii. 50.
符文铭文
符文铭文
grunn-fall
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"grunn-fall",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。