定义
定义
1 hafs-megin
n. the main, the high sea; sakir hafsmegins, storma ok strauma, Fms. i. 153; þótti þeim íllt at eiga lengr við hafsmegin, i. e. they longed for land, Eb. 120; allmikill harmr er þat, er vér eigum svá langt hingað at sækja, fyrst hafs-megin mikit, etc. (i. e. between Iceland and Sweden), Ó. H. 57.
符文铭文
符文铭文
hafs-megin
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"hafs-megin"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。