定义
定义
1 heiman
adv. from home, Hbl. 2, Nj. 11, 142, passim; cp. héðan, handan, þaðan.
2 heiman
β. in the phrase, henni fylgdi heiman Breiðabólstaðr, the estate B. went with her from home, i. e. was her dowry, Landn. 61, 177; gefa heiman, to give from home, i. e. give in marriage, D. N. i. 723; göra heiman, to endow; ek görða þik heiman í þá ferð sem dóttur mína, Fms. vii. 121, Band. 31 new Ed., passim.
符文铭文
符文铭文
heiman
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"heiman",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。