定义
定义
1 heyrin-orð
n. an old law phrase, which is probably = heyringja-orð, the word or verdict of a heyringi (not from heyra, qs. hearsay); sækja við tylftar-kvið eða við heyrin-orð fimm landeiganda, Grág. ii. 146; skal sækja við váttorð ef hann heyrir á, en ella við fimm manna heyrinorð eða tylftar-kvið, Kb. (l. c.) ii. 182.
符文铭文
符文铭文
heyrin-orð
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"heyrin-orð"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。