定义
定义
1 kvein
n. wailing, Bs. i. 40, ii. 140, Al. 55; andar-kvein, lamentation; harma-k., a dirge, freq. in an eccl. sense.
符文铭文
符文铭文
kvein
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"kvein",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。