定义
定义
1 kvittr
adj. quit, acquitted, receipted; er hann skyldr kirkjunni sjötján aura en kvittr um allt annatt, Vm. 4; göra e-n kvittan ok liðugan, Dipl. iii. 1; handleggja kvitt ok liðugt, v. 1; gefa e-t kvitt, Fms. v. 291: the phrase, skilja kvittr við kvittan, to put clear from one another; um allt því eg kvittr er, Pass., Vídal. passim: whence kvittera, to give a receipt (kvittering).
符文铭文
符文铭文
kvittr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"kvittr",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。