定义
定义
1 pund
n. [Engl. pound; Germ. pfund; Lat. pondo]:—a pound, of a pound = 24 marks or 12lbs.; þriggja punda smjör, þeirra at fjórar merkr ok tuttugu göri hvert pund, Gþl. 524; þrir laupar þriggja punda smjörs, 100; engi maðr kunni marka tal ok varla punda tal. Fms. xi. 202; pund matar eðr eyrir vaðmáls, Vm. 147; ek orka tólf punda þunga, Bær. 18.
2 pund
2. skip-pund, Dan. skibpund; pund ok nant, Fms. viii. 395; leiga tveggja punda far, Jb. 393.
3 pund
3. as a rendering of the Gr.-Lat. talentum, Stj. 151, 570, N. T.; pund þat er Guð seldi mér, Eluc. 1, Stj. 151; at þessi falli ekki fyrir sína pund-tekju, Stj. 151.
4 pund
4. in mod. usage pund is = two merkr = a lisb.
符文铭文
符文铭文
pund
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"pund"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。