定义
定义
1 slagr
m., pl. slagir, [slá], = slag, a blow, defeat, Karl. 172; svá harðan slag, 176.
2 slagr
2. [cp, A. S. slegel, a plectrum], a tune, air, played on a stringed instrument, see the remarks s. v. drápa; konungr spurði, hvárt hann kynni eigi fleiri slagi… hann segir at eptir væri enn nökkurir slagir, sló hann þá Gýgjar-slag … sló hann þann slag er Falda-feykir heitir … skipti hann um slaginn, Fas. iii. 222; Gunnars-slagr, i. 318; því næst kómu inn margir slagir hljóðfæra, iii. 191; (cp. Dan. slags = kind; mange-slags = ‘many-kind,’ manifold; samme-slags = ‘same-kind:’ metaph. from the ‘tune.’)
符文铭文
符文铭文
slagr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"slagr"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。