定义
定义
1 slá
1. ð, to bar; ok sláð rammliga, Fms. i. 104.
2 slá
2. f. [Engl. a weaver’s slay], a bar, bolt, cross-beam, Fms. i. 179; slá um þvert skipit, Nj. 44, 125; slárnar eða spengrnar, Stj. 45; hann renndi frá slánum, þeim er vóru á virkis-hurðunni, ok lauk upp virkinu, Bs. i. 672. slá-járn, n. an iron bar, Fms. ii. 179.
符文铭文
符文铭文
slá
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"slá",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。