定义
定义
1 spurn
f. a speering, report; hann hefir góða spurn af þér, Fms. ii. 262; hafa s, af e-u, Eg. 15; hann hafði s. af um farar Ásbjarnar, Ó. H. 115; hafa sanna s. til e-s., Fms. viii. 239; mun þegar s. (news) koma til Höskuldar, Nj. 154.
符文铭文
符文铭文
spurn
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"spurn",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。