定义
定义
1 tak-setja
t, to put to bail; ok færi sá er taksettr var tak með fullum vörðslum … ef menn verða aflögliga sóttir ok til laga taksettir, N. G. L. ii. 191; skal sá, er tuftir á, taksetja þann mann til sín, en hann færi þat tak með lögum, 244; en um allar aðrar fjár-sóknir skal þann taksetja sem sök kemr á hendr á þessum tímum, K. Á. 182.
符文铭文
符文铭文
tak-setja
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"tak-setja"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。