定义
定义
1 til-tekja
u, f., lit. what a man takes to do (esp. in a low sense), an expedient, contrivance, Fms. iii. 85, vi. 189, xi. 15, Fs. 18, 64, Nj. 54; þá grunaði mjök um tiltekjur jarls, about the earl’s designs, Orkn. 440; at hvárri-tveggju tiltekju þessi, in either case, Grág. ii. 228.
符文铭文
符文铭文
til-tekja
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"til-tekja",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。