定义
定义
1 úti-seta
u, f. a sitting out, in the open air, esp. of wizards sitting out at night for the sake of sorcery or prophesying; útiseta ok vekja troll upp, N. G. L. i. 19; spáfarar ok útisetur, Gþl. 137; efla útisetu ok leita spádóms, Skíða R. 56; morð, fordæðu-skapi, ok spáfarar ok útisetu, at vekja troll upp ok fremja heiðni með því, 182; cp. sitja úti (see sitja l. 1).
符文铭文
符文铭文
úti-seta
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"úti-seta"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。