定义
定义
1 vægja
ð, [vágr], to suppurate; hendr hans hafði vægt ok fætr, Greg. 32; vaegði tá hans, Fms. vii. 219; blindan sauð, ok hafði vægt ór augun bæði, Bs. i. 196.
符文铭文
符文铭文
vægja
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"vægja",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。