定义
定义
1 æmta
i. e. œmta, t, = ymta, [Engl. utter], to mutter, utter; jarl æmti því lítt, Fms. ix. 289; kerlingiu œmtir við innar í húsinu … hvat ferr þar nú segir hón, Ísl. ii. 342; þótti honum hann fár við verða ok æmta sér lítt, to utter little, Sturl. iii. 313,; þögðu allir, en er hann sér at enginn æmti honum, Háv. 5 new Ed.; ok æmtir honum hvárki vel né ílla, Finnb. 218.
符文铭文
符文铭文
æmta
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"æmta"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。