定义
定义
1 þræta
u, f., older and better þrætta, D. N. v. 57, B. K. 51, [Dan. trætte]:—a quarrel, wrangling, litigation, Nj. 16, Fms. vi. 373, viii. 157, 338, Sks. 650, passim; þrætu-bók, a book of dialectics; þrætu hagi, a disputed pasture, Ann. 172.
2 þræta
COMPDS: þrætudólgr, þrætugjarn, þrætumál, þrætusterkr, þrætuteigr.
符文铭文
符文铭文
þræta
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"þræta",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。