m., gen. þráðar, dat. þræði, pl. þræðir, þræðr, Sks. l. c., Pr. 411; acc. þráðu: [A. S. þræd; Engl. thread; Germ. draht; Dutch draad; Dan. traad: the root verb is in A. S. þrawan; O. H. G. drabjan; Engl. throw in throwster; Germ. drehen; Lat. torquere]:—a thread, end; rauðr þráðr, Fms. v. 319; landit skalf sem á þræði léki, Fas. i. 424; var þráðr bundinn við sporðinn, Fms. vi. 296; öðrum þræði batt hann fyrir framan …, Bs. i. 644; nál ok þræðr, Pr. 411; þráðrinn, Rb. 472; hör-þráðr, silki-þráðr, Bs. i. 644, O. H. L. 73; örlags-þráðuna, Al. 79; þráðar-endi, a thread’s end; þráðar-spotti.

2. naut. term, the brails of a sail (?); nálar margar ok ærna þræðr eða sviptingar, Sks. 30 B; þráða-riða; eyrir við líksíma hvert, eyri fyrir þráða-riðu hverja, eyri fyrir hanka hvern, N. G. L. i. 101.