Definitions
Definitions
1 tor-tryggð
f. doubt, suspicion, incredulity, 623. 26; nú skulu vér hnekkja þeirri t. ok sýna einurð várrar frásagnar, Fms. viii. 48; skulu þeir vera vitnis-menn ok ef nokkur verðr t. þar á, ok skal fé virða, Jb. 406; hafa t. á e-m, to suspect, Str. 16, 76; t. leikr á e-u, Js. 26; e-m er t. á, Þiðr. 128, passim.
Runic Inscription
Runic Inscription
tor-tryggð
The runic text above represents the Old Norse word "tor-tryggð" as it might appear in runic inscriptions from the Viking Age (c. 800-1100 CE).