定义
定义
1 tor-tryggð
f. doubt, suspicion, incredulity, 623. 26; nú skulu vér hnekkja þeirri t. ok sýna einurð várrar frásagnar, Fms. viii. 48; skulu þeir vera vitnis-menn ok ef nokkur verðr t. þar á, ok skal fé virða, Jb. 406; hafa t. á e-m, to suspect, Str. 16, 76; t. leikr á e-u, Js. 26; e-m er t. á, Þiðr. 128, passim.
符文铭文
符文铭文
tor-tryggð
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"tor-tryggð"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。