Gammelnorsk ordbokoppføring

LÁ

Gammelnorsk ordbokoppføring

Definisjoner

4 Definisjoner

1 LÁ

1. f., pl. lár, the line of shoal water along the shore, edged by the surf; þekti hann at tré flaut í lánni, Mar.; hann hleypr út í lárnar ok bregðr í fiskinn öðrum enda á snærinu, Finnb. 220; líki Pompeius köstuðu þeir á sjá út, ok reiddi þat í lánni, Róm. 232: still in mod. usage:—poët. the sea generally, Lex. Poët.; odd-lá = blood, Höfuðl.; járn-lá.

2 LÁ

II. = læ, craft, a απ. λεγ. in Vsp.

3 LÁ

III. hair, Lat. lanugo, cp. lóð; hár heitir lá, Edda 109.

4 LÁ

2. pres. lái, pret. láði, part. láð; [Ulf. laian = λοιδορειν, John ix. 28, and used strong; A. S. lean; Hel. and O. H. G. lahan]:—to blame; la e-m e-t, eg lái þér það ekki, I do not blame thee for it; or, það er ekki láandi (gerund.), it is excusable. It is curious that no instance is on record from old writers, although the word must be old.

Lignende ord

Runeskrift

LÁ

Mulig runeskrift i yngre futhark

Runeteksten ovenfor representerer det gammelnorske ordet "LÁ" slik det kan vises i runeinnskrifter fra vikingtiden (ca. 800-1100 e.Kr.).

Brukte forkortelser

Vanlige forkortelser

A. S.: Anglo-Saxon.
cp: compare.
cp.: compare.
f.: feminine.
Hel.: Heliand.
id: idem, referring to the passage quoted or to the translation
l.: Linnæus.
Lat: Latin.
Lat.: Latin.
m.: masculine.
mod: modern.
mod.: modern.
O. H. G.: Old High German.
p.: page.
part: participle.
part.: participle.
pl.: plural.
poët.: poetical, poetically.
pres.: present.
pret.: preterite.
S.: South, Southern.
Ulf.: Ulfilas.
απ. λεγ.: απαξ. λεγόμενον.

Verker & Forfattere

Edda: Edda. (C. I.)
Finnb.: Finnboga Saga. (D. V.)
Höfuðl.: Höfuðlausn. (A. III.)
Lex. Poët.: Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
Mar.: Maríu Saga. (F. III.)
Róm.: Rómverja Saga. (E. II.)
Vsp.: Völuspá. (A. I.)

Vis alle kilder →