Gammelnorsk ordbokoppføring

Tíða

Gammelnorsk ordbokoppføring

Definisjoner

2 Definisjoner

1 tíða

d, impers. to long for, wish; mik fara tíðir, I long to go, Vþm. 1; á fjalli eða firði ef þik fara tíðir, Hm. 117; ek get hins, at ykkr vega tíði (subj.), Skm. 24.

2 tíða

2. reflex., svá at hægra verði at ríta ok lesa, sem nú tíðisk ok á þessu landi, Skálda (Thorodd) 161; hví hafa munkar lága skúa ok rauðar hosur?—Ymist tíðisk nú, Fms. viii. 358.

Lignende ord

Runeskrift

tíða

Mulig runeskrift i yngre futhark

Runeteksten ovenfor representerer det gammelnorske ordet "tíða" slik det kan vises i runeinnskrifter fra vikingtiden (ca. 800-1100 e.Kr.).

Brukte forkortelser

Vanlige forkortelser

impers: impersonal.
impers.: impersonal.
m.: masculine.
pers.: person, personal.
reflex: reflexive.
reflex.: reflexive.
subj.: subjunctive.

Verker & Forfattere

Fms.: Fornmanna Sögur. (E. I.)
Hm.: Hává-mál. (A. I.)
Skálda: Skálda. (H. I.)
Skm.: Skírnis-mál. (A. I.)
Vþm.: Vafþrúðnis-mál. (A. I.)

Vis alle kilder →