Gammelnorsk ordbokoppføring

Tíund

Gammelnorsk ordbokoppføring

Definisjoner

3 Definisjoner

1 tíund

f. the ‘tenth;’ kona má gefa tíund ór heiman-fylgju sinni, N. G. L. i. 153; tíundar gjöf, q. v.

2 tíund

II. as a law term, a tithe, Scot. teind, being the tenth part of the produce, K. Á. 96; for the introduction of the tíund by Bishop Gizur, in the year 1097, see Íb. ch. 10. For the Law on Tithe, Tíundar Lög, see D.I. i. 70 sqq. For Norway, see N. G. L. ii. 310. The tithe was divided into four parts,—between bishop, priest, church, and the poor, biskups-t., prests-t., kirkju-t., fátækra-t.: names of other tithes are, osta-t., sel-t., skipar-t., skreiðar-t., báta-t., kaupeyris-t., D. N., N. G. L.: other special names, leiðangrs-t., höfuð-t. (see p. 308, col. 1), ávaxtar-t. (see p. 48), in meiri tíund, Grág. i. 202, K. Þ. K. 37 new Ed.; lög-tíund, skipti-t., heima-t.

3 tíund

COMPDS: tíundarfé, tíundargjald, tíundargjöf, tíundargörð, tíundarhald, tíundarheimta, tíundarlag, tíundarmál, tíundarreikningr, tíundarskipti, tíundarsókn, tíundarsök, tíundartími, tíundarvara, tíundarvirðr.

Lignende ord

Runeskrift

tíund

Mulig runeskrift i yngre futhark

Runeteksten ovenfor representerer det gammelnorske ordet "tíund" slik det kan vises i runeinnskrifter fra vikingtiden (ca. 800-1100 e.Kr.).

Brukte forkortelser

Vanlige forkortelser

bisk: bishop.
ch: chapter.
ch.: chapter.
f.: feminine.
id: idem, referring to the passage quoted or to the translation
l.: Linnæus.
p.: page.
part: participle.
q. v.: quod vide.
Scot.: Scottish.
v.: vide, verb.

Verker & Forfattere

D. N.: Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
Grág.: Grágás. (B. I.)
Íb.: Íslendinga-bók. (D. I.)
K. Á.: Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
K. Þ. K.: Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
N. G. L.: Norges Gamle Love. (B. II.)

Vis alle kilder →