Gammelnorsk ordbokoppføring

Varð-veita

Gammelnorsk ordbokoppføring

Definisjoner

3 Definisjoner

1 varð-veita

t, prop. two words, varð (acc.) veita, i. e. veita vörð, to give ‘ward’ to, hold, keep, preserve; hence in the oldest writers the word is used with dat. (as the verb veita), varðveita fénu, Gþl. 227; v. börnum þeirra ok fé, 258; geyma þeim ok v., Stj. 99; v. þessum steini, Fms. viii. 8; v. öllum fjár-hlutum hennar, Gþl. 227.

2 varð-veita

II. with acc. to keep, defend; skal ek v. þik, Nj. 53; v. þær, Blas. 45 (vellum of the 12th century); v. ríkit, Eg. 119; hann var varðveittr, Fms. x. 369; Guð varðveiti þig, God ward thee! (a mod. phrase): to keep in one’s possession, þú munt hafa at v. eina kistu, Eg. 395, Nj. 5, 76, Ld. 70: to keep, ef maðr tekr grið ok varðveitir þat ekki, if a man takes up an abode and does not keep it, Grág. i. 150; v. sik við e-u, Hom. 13: to observe, freq. in mod. usage, v. Guðs boðorð, and the like.

3 varð-veita

III. part. pl. varðveit-endr, warders, watchmen. 623. 35.

Lignende ord

Runeskrift

varð-veita

Mulig runeskrift i yngre futhark

Runeteksten ovenfor representerer det gammelnorske ordet "varð-veita" slik det kan vises i runeinnskrifter fra vikingtiden (ca. 800-1100 e.Kr.).

Brukte forkortelser

Vanlige forkortelser

acc.: accusative.
ch: chapter.
dat.: dative.
freq: frequent, frequently.
freq.: frequent, frequently.
i. e.: id est.
l.: Linnæus.
m.: masculine.
mod: modern.
mod.: modern.
n.: neuter.
p.: page.
part: participle.
part.: participle.
pl.: plural.
prop: properly.
prop.: properly.
v.: vide, verb.
vellum: vellum.

Verker & Forfattere

Blas.: Blasius Saga. (F. III.)
Eg.: Egils Saga. (D. II.)
Fms.: Fornmanna Sögur. (E. I.)
Grág.: Grágás. (B. I.)
Gþl.: Gulaþings-lög. (B. II.)
Hom.: Homiliu-bók. (F. II.)
Ld.: Laxdæla Saga. (D. II.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Stj.: Stjórn. (F. I.)

Vis alle kilder →