Gammelnorsk ordbokoppføring

ÞEGJA

Gammelnorsk ordbokoppføring

Definisjoner

4 Definisjoner

1 ÞEGJA

pres. þegi; pret. þagði; subj. þegði; imperat. þegi, þegiðu; with neg. suff. þegj-attu, Vtkv.; part. þagat(þagt, Anecd. 10, Sks. 562 B); [Ulf. þahan = σιωπαν, σιγαν; Hel. þagjan; O. H. G. dagen; Dan. tie; Swed. tiga; Lat. tăceo; cp. also þagga and þagna]:—to be silent; Rútr þagði við, Nj. 2; þegi, be silent! Art. 22; þegi skjótt (imperat.), Ld. 220; sitja þegjandi, Fms. vii. 160; sá er æva þegir, whoever keeps silence, Hm.; mæli þarft eðr þegi (subj.) … þá hefir hann betr ef hann þegir, … fátt gat ek þegjandi þar, id., and passim.

2 ÞEGJA

2. with prep., þegja yfir e-u, to conceal; leyn þessum glæp ok þegi, yfir systir mín, Stj. 520; hafa þagat yfir fundinum, Fms. vi. 273; hvað hana hölzti lengi hafa þagat yfir svá góðri ætt, Ld. 36; mart þat er guðspjalla menninir hafa þagt yfir, Sks. l. c.; þegja af söngum, to leave of singing, Stj. 50.

3 ÞEGJA

3. with gen., þegi þú, Þórr, þeirra orða, keep silence from such words, Thor, i. e. do not say so! Thor, Þkv. 18: the law phrase, þegja sik í fjörbaugs-garð, Grág. i. 69.

4 ÞEGJA

II. the saving, þungr er þegjanda róðr; þegjanda logn, a still calm, Sks. 52 new Ed.

Lignende ord

Runeskrift

ÞEGJA

Mulig runeskrift i yngre futhark

Runeteksten ovenfor representerer det gammelnorske ordet "ÞEGJA" slik det kan vises i runeinnskrifter fra vikingtiden (ca. 800-1100 e.Kr.).

Brukte forkortelser

Vanlige forkortelser

ch: chapter.
cp: compare.
cp.: compare.
Dan: Danish.
Dan.: Danish.
f.: feminine.
gen.: genitive.
gl: glossary.
Hel.: Heliand.
i. e.: id est.
id: idem, referring to the passage quoted or to the translation
id.: idem, referring to the passage quoted or to the translation
imperat.: imperative.
l.: Linnæus.
l. c.: loco citato.
Lat: Latin.
Lat.: Latin.
m.: masculine.
n.: neuter.
neg: negative, negatively.
neg.: negative, negatively.
O. H. G.: Old High German.
p.: page.
part: participle.
part.: participle.
pres.: present.
pret.: preterite.
sing: singular.
subj.: subjunctive.
suff: suffix.
suff.: suffix.
Swed: Swedish.
Swed.: Swedish.
uff.: suffix.
Ulf.: Ulfilas.
v.: vide, verb.

Verker & Forfattere

Anecd.: Anecdoton. (H. II.)
Art.: Artus-kappa Sögur. (G. II.)
Fms.: Fornmanna Sögur. (E. I.)
Grág.: Grágás. (B. I.)
Hm.: Hává-mál. (A. I.)
Ld.: Laxdæla Saga. (D. II.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Sks.: Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
Stj.: Stjórn. (F. I.)
Vtkv.: Vegtams-kviða. (A. I.)
Þkv.: Þryms-kviða. (A. I.)

Vis alle kilder →