定义
定义
1 eiga
u, f. ownership, property; þá er af hans e., Grág. ii. 304, Gþl. 312; alla eigu sína (al-eiga), Nj. 11; eiga í eigunni (mod. eigu sinni), to own, possess, Fms. vii. 156, 280; kasta eigu sinni á, to take in possession, Eg. 335.
2 eiga
COMPD: eiguligr.
符文铭文
符文铭文
eiga
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"eiga",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。