定义
定义
1 sjaund
f. a period or term of seven, ‘seven-night,’ just as fimmt (q. v.) is used of a summons before a court, so is this word in the old law only used in the metaph. sense of a funeral or even a funeral service; nú er maðr dauðr … komi þeir allir þar at sjaund, Gþl. 254, Jb. 146; at sjaund eða þrítugs-morni, N. G. L. i. 14, D. N. passim, see Fritzner; um sjaundar-görð (a funeral banquet) ok skulda-lúkning, N. G. L. i. 51; en þó mun ek því heita þér at þú komir til nokkurrar hvíldar eptir seond þína = after thy death, Fb. ii. 342 (Fbr. 200).
符文铭文
符文铭文
sjaund
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"sjaund"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。