定义
定义
1 sprengja
ð, the causal of springa, [A. S. and Germ. sprengan; Dan. sprænge]:—to make burst; öxi forna ok sprengda, Sturl. ii. 170; s. egg, to break an egg; s. ber, Stj. 200; s. augu úr hausi e-s, Landn. 51; s. hest, to ride a horse to death, Korm. 68, Ísl. ii. 331, Landn. 84, Karl. 308; ok vilit þér s. mik, to work one to death, Sturl. iii. 225.
符文铭文
符文铭文
sprengja
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"sprengja",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。