定义
定义
1 svæla
1. u, f. [A. S. swol = heat, swælan = to burn; Engl. swelter, sultry; Germ. schwüle]:—a thick, choking smoke; reykr ok svæla, Sturl. iii. 189 C; dimri svælu, Fas, iii. 441; nú görðisk brátt s. mikil í húsunum ok reykr tók at vaxa, Þorst. Síðu H. 175; reykjar-s., a stifling smoke, freq. in mod. usage.
2 svæla
2. metaph. cheating, rapacity: draga saman auð með sökum ok svælum, 623. 21; svæla eðr flærð, Sturl. i. 20.
3 svæla
2. d, to smoke out, suffocate with smoke, used of a fox; s. e-n inni sem melrakka í greni, Nj. 198; leita heldr út en vera svældr inni, Sturl. iii. 189 C.
4 svæla
2. metaph., svæla undir sik, to gain by fair or foul means.
符文铭文
符文铭文
svæla
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"svæla"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。